آوردن بچه‌ها به کلاس درس می‌تواند مادران دانشجو را از درماندگی نجات دهد

0

اجازه دادن به ، یک ژست استقبال است که می‌تواند مرحله‎‌ای را برای حمایت‌های سیستماتیک و اساسی‌تر که مادران دانشجو برای موفقیت نیاز دارند، فراهم کند.

تعلیم دهندگان در سراسر دنیا در حال اتخاذ یک سیاست برای اجازه دادن به آوردن بچه‌ها در کلاس‌ها و اجازه دادن به مادران دانشجو بیشتر برای بودن در مدرسه و کسب علم و دانش می‌باشند.

هنگامی که مراقب کودک شما ناگهان غیب می‌شود و کلاس بعدی‌تان در عرض ۱۵ دقیقه شروع خواهد شد، چاره چیست؟ با ما در ادامه‌ی مطلب با سایت همیشه به روز «مسیر ثروت به روش مجید صدر» همراه باشید.

می‌توانید کودکتان را با خودتان به کلاس ببرید؟

کایلی بارنز (Kylee Barnes) چند سال پیش هنگامی که پسرش ۲ ساله بود در دانشکده‌ی جامعه در آلبانی، اورنج(Albany, Ore) ثبت نام کرد. او می‌گوید: سه دقیقه بیشتر به شروع کلاس نمانده بود. وقتی من این تقاضای خود برای بردن بچه به داخل کلاس با استادم مطرح کردم استاد گفت:”متأسفم این کار امکانپذیر نیست “.

در حالی که یک دانشجوی تحصیلات تکمیلی در مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه ایالتی اورگان در رشته‌ی انسان شناسی کاربردی به نام «بارنز» تجربه‌ی متضادی داشت، وقتی که او در ماه ژانویه، دو هفته بعد از تولد فرزند دوم خود، به کلاس بازگشت. نه تنها نوزاد تازه متولد شده در تمام کلاس‌هایش مورد استقبال قرار می‌گرفت، بلکه او قادر به تغذیه(شیر دادان) فرزندش بدون از دست دادن کلاسهایش بود.

هشت سال پیش، یکی از استادان بارنز ملیسا چیانی (Melissa Cheyney)، یک سیاستگذاری کتبی ایجاد کرد که اجازه می‌دهد تا مادران دانشجو نوزادان شیرخوار خود را به طور نامحدود و فرزندان بزرگترشان را در مواردی که کسی برای مراقبت از کودک وجود نداشته باشد، به کلاس درس بیاورند. سیاست چیانی توسط استادان در محوطه‌ی دانشگاه و در سراسر کشور و همچنین در کانادا تصویب شده است.

بارنز می‌گوید: موضوع فقط این نبود که اجازه بدهند من کودکم را با خود به کلاس ببرم. هدف استادان من فقط این نبود. آنها می‌خواستند مرا تشویق کنند. آنها فهمیدند که این موضوع برای دنبال کردن شور و شوق من برای یادگیری و دانشجو ماندن من خارج از مسئله‌ی مادر بودنم مهم است.

به گفته‌ی مؤسسه‌ی تحقیقات سیاست زنان، حدود یک چهارم از همه‌ی دانشجویان آمریکایی را تشکیل می‌دهند. حدود نیمی از آنها پدر و مادر دارای تک فرزند هستند. به گفته‌ی این مؤسسه‌ی تحقیقاتی، در حالیکه تعداد این دانشجویان در حال افزایش است، تعداد دانشگاه‌های دارای دوره‌ی تحصیلی دو و چهار ساله با مراقبت از کودکان در محوطه دانشگاه بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ بیش از ۵ درصد کاهش یافته است.

الآن بخوانید!
۵ نکته مهم برای داشتن انتخاب های درست در زندگی

در دانشگاههایی که در آن مراقبت از کودک وجود دارد، دانشجویان و استادان معتقدند که گذاشتن بچه در آنجا فکر خوبی نیست. چون هم هزینه‌های هنگفت دارد و هم لیست‌های انتظار بلند.

در عین حال، سیاست‌های دانشگاهی که دانشجویان را قادر می‌سازد فرزندان خود را تحت شرایط ناچاری به کلاس‌های مختلف ببرند، عملاً بی‌سابقه هستند. شایان ذکر است که استادان از اختیارات خود استفاده می‌کنند و مجوز کلاس‌های خود را در برنامه‌هایشان ایجاد کرده و یا حتی در مواردی برای دانشجویان کمک هزینه نیز پرداخت می‌کنند.

چیانی که یک انسان شناس پزشکی و یک مامای مجاز است می‌گوید: او سیاست کتبی خود را زمانی نوشت که OSU Ohio State University)) در حال بررسی میزان رضایت دانشجویان در سراسر پردیس بود. در همان زمان، والدین دانشجو، کسانی که سیاهپوست بودند با اتمام تحصیل درگیر بودند.

او توضیح می‌دهد: من شروع کردم به فکر کردن، “مشکل بزرگ با داشتن بچه‌ها در محوطه‌ی دانشگاه چیست؟” من می‌دانستم که چه بود، همه در مورد این مشکل ناراحت بودند. اما به نظر می‌رسید که مشکل قابل حلی بود.

چیانی بدون اینکه از دانشگاه اجازه بگیرد، یک سیاست را ایجاد کرد و آن را در برنامه‌ی خود قرار داد و به دانشجویان خود در این مورد خبر داد.

او می‌گوید: دانشجویانی که ما نمی‌خواهیم دانشگاه را ترک کنند، دانشجویانی هستند که به عنوان والدین دارای نیازهای اقتصادی زیادی هستند. اگر آنها بتوانند مدرک خود را کامل کنند، پتانسیل درآمدشان افزایش می‌یابد.

یک تحلیل در سال ۲۰۱۶ از سوی تحقیقات سیاست زنان(Women’s Policy Research) نشان داد که میزان فقر مادران با هر سطح اضافی آموزش، کاهش می‌یابد. حدود ۱۳ درصد از مادران مجرد با مدرک لیسانس در فقر زندگی می‌کردند، در مقایسه با ۴۱ درصد با یک دیپلم دبیرستان.

باربارا گولت(Barbara Gault) مدیر اجرایی یک مؤسسه‌ی تحقیقاتی می‌گوید: اجازه دادن به آوردن بچه‌ها به کلاس ژست استقامتی است که می‌تواند مرحله‌ای را برای حمایت‌های سیستماتیک و اساسی‌تر فراهم کند که والدین دانش آموز برای موفقیت نیاز دارند. از جمله: مراقبت از کودکان یا اتاق‌های شیردهی، حمایت مالی یا مسکن. در حالی که دانش آموزان گاهی ممکن است فرزند خود را به کلاس بیاورند، به خودی خود یک راه حل نیست؛ اما یک پیام مهم را می‌فرستد.

الآن بخوانید!
۴ درس کسب و کار از مرحوم استیو جابز بزرگ بنیانگذار شرکت اپل

چیانی می‌گوید او بچه‌ها و نوزادان را در همه‌ی کلاس‌های خود داشته است، حتی سال آخری‌ها و دانشجویان کارشناسی ارشد. پدرها گاه به گاه بچه‌ها را نگه  می‌دارند، اما این معمولاً مادران هستند که باید پیش بچه‌ها باشند. آنها صندلی در کنار در رزرو می‌کنند که در صورت نیاز به آرامی بتوانند از کلاس بیرون بروند.

مادران دانشجو

بسیاری از همکاران از من می‌پرسند که آیا نمی‌ترسی که دانشجویان از این موضوع به عنوان یک بهانه برای مراقبت از کودک استفاده کنند؟ من می‌گویم، آیا با من شوخی می‌کنید؟ هیچ دانش آموز دوست ندارد فرزند خود را به کلاس آورد. آنها در تمام زمانهایی که کودک صدا می‌کند، رنج می‌کشند.

نه تنها او هرگز از مادران دانشجو شکایت نمی‌کند، چیانی حتی نمی‌داند که آیا دانشگاه از سیاست او آگاه است؟ زیرا هیچ کس تا به حال هیچ چیزی به او در این مورد نگفته است.

او ایمیل‌هایی را به مربیان سراسر کشور و کانادا که این سیاست را به برنامه‌های خود کپی کرده اند، فرستاده است.

شیری پاسترناک ((Shiri Pasternak، استاد جرم شناسی در دانشگاه Ryerson در تورنتو، یکی از آنها است. سیاست چیانی که پاسترناک دو سال پیش به تصویب رسانید، از تجربه‌ی قبلی خود را به عنوان یک مادر دانشجو که مدرک دکترای خود را در دانشگاه تورنتو به پایان رسانده بود، آغاز شده بود. او گفت که برای جدا شدن از انزوا، او گاهی اوقات در سخنرانی‌های مربوط به تحقیقاتش با بچه‌اش شرکت می کند، و در پشت راهی برای فرار است.

او می‌گوید: در حالی که بعضی افراد مهربانی را نشان دادند، دیگران “به طور واضح ناراحت” بودند. آنها این احساس را به من دادند که به نحوی داشتن فرزند یک فضای یادگیری غیرطبیعی است و این فضا جای من نیست.

او گفت که دانشجویان، به ویژه مادران دانشجو، هرگز نباید بین تحصیل و مراقبت از فرزند خود یکی را انتخاب کنند.

پاسترناک می‌گوید: داشتن بچه بسیار دشوار است، زمانی که شما یک دانشجو هستید و به ویژه اگر شما یک زن هستید. زیرا بیشتر مراقبت‌های اولیه می تواند بر شما غلبه کند. این سیاست سیگنال مهمی برای دانشجویان است که می‌گوید داشتن فرزندان در خارج از قلمرو امکان برای افرادی که علاقه مند به تحصیلات عالی هستند نیست.

در یک گفتگو در فیس بوک، زنان در مورد این سیاست شگفت زده شدند، برخی معتقد بودند که آنها قصد دارند که این استاد و درس را برای ترم بعدی خود انتخاب کنند. بعضی اعتراف کردند که این سیاست اشک آنها را جاری کرد.

الآن بخوانید!
بعد از رها کردن کار در دفتر کار، از بودن در کنار خانواده لذت ببرید

یک زن نوشت: آیا این چیزی نیست که آموزش و پاسخگویی به نیازهای دانشجویان در مورد آن است؟

یک زن دیگر می‌گفت: مقدار پولی که برای تحصیل و لوازم آن خرج می‌شود، هیچ عذر و بهانه ای برای استفاده از دانشکده‌های مراقبت روزانه در محوطه دانشگاه باقی نمی‌گذارد.

سوزان وارفیلد، مدیر برنامه مرکز راهنمایی دانشجویان در دانشگاه مینسوتا-دوقلو، می گوید کالج‌ها در مورد داشتن فرزندان در محوطه دانشگاه پس از رسوایی جنسی جری سانداکی در دانشگاه ایالتی پنجم در سال ۲۰۱۱ شکست خوردند. او می‌گوید: بعضی از دانشگاه‌ها حتی کودکان را ممنوع کردند. به طور کامل به عنوان یک فرم شدید برای محافظت از آنها، و این کالج‌ها را به عنوان وظایف حقوقی در کودکان متمرکز کرد.

وارفیلد می‌گوید: بر خلاف داشتن فرزندان در محل کار، هیچ کدام از سیاست‌های با اندازه‌ی کاملاً یکسان نمی تواند به بچه‌ها در محوطه دانشگاه اعمال شود و همیشه باید از موردی به مورد دیگر بر اساس نوع و اندازه کلاس انجام شود. آیا شما ۳۰ دانشجو یا ۳۰۰ نفر در آن کلاس دارید؟ در مورد بردن کودکان به آزمایشگاه نظرتان چیست؟

وارفیلد می‌گوید: آنچه که من فکر می‌کنم مورد نیاز است، سیاست های محوطه سازی خانواده است که می‌گویند کودکان بخشی از جامعه هستند، والدین به طور منطقی پذیرفته خواهند شد، آیا آنها دانشجویان یا کارکنان هستند و مؤسسه انتظار دارد که کارکنان و اعضای هیئت علمی از یک محیط خوشایند برای خانواده‌ها در سراسر محوطه دانشگاه حمایت کنند.

بارنز اذعان دارد که بدون سیاست چیانی او مجبور به انتخابی متفاوت درباره‌ی مراقبت از کودک بوده است. او احتمالاً مجبور بود که غیبت کند و انصراف دهد، عوض اینکه به بهترین گزینه برای دستیار تدریس فارغ التحصیل در بورس تحصیلی برسد.

امکانات مراقبت از کودکان در محوطه دانشگاه لیست انتظار بلندی خود را دارند و حتی اگر وجود داشته باشد. او یک بار وقتی که پسر بچه نوه خود را در یک رویداد خارج از سایت که او را به آنجا آورده بود، عذرخواهی کرد. او به من گفت: کودکان باید در مکان‌هایی باشند که در آن چیزهای مهم اتفاق می‌افتند. در همه‌ی این سال‌ها، این حرف با من باقی مانده است.

منبع: yesmagazine

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.